Wat draag ik mee, wat geef ik door

Binnen veel Indo, Indische, Molukse, Indonesische en Papua families werken ervaringen uit het verleden nog altijd door in het heden. Gebeurtenissen zoals oorlog, migratie, verlies en het opnieuw opbouwen van een bestaan hebben niet alleen invloed gehad op de generatie die het meemaakte, maar ook op hun kinderen en kleinkinderen. Tijdens de volgende Indo Zijn Kumpulan staan we stil bij wat wij van eerdere generaties hebben meegekregen – en wat wij zelf doorgeven.

In gesprek met auteur Marit Buur en Jordan Bueno de Mesquita

We gaan het hebben over vragen als:

• Waarom het belangrijk is om stil te staan bij wat we van eerdere generaties hebben meegekregen
• Welke onderwerpen binnen families vaak onbesproken blijven
• Hoe patronen zich van generatie op generatie kunnen herhalen
• Op welke manieren we deze patronen kunnen doorbreken
• Wanneer het helpend is om het verleden te bespreken en wanneer niet
• Ervaringen van mensen die hierin andere keuzes hebben gemaakt
• Hoe het verleden vandaag de dag nog doorwerkt in gedrag en relaties

Marit Buur

Groeide op in Den Haag in een gezin met een Indische vader, een Nederlandse moeder en twee jongere zusjes. Na haar middelbareschooltijd studeerde ze Frans in Leiden en later Frans en Engels aan de lerarenopleiding, wat haar liefde voor taal, schrijven en lezen onderstreept.

Haar werk werd voor het eerst gepubliceerd in 2020, toen haar korte verhaal in Psychologie Magazine werd bekroond. Daarna schreef ze meerdere columns voor het magazine Bersama. Na het overlijden van haar vader bewerkte ze zijn memoires tot de succesvolle non-fictieroman Namens mijn vader, waarin zijn oorlogservaringen en de doorwerking daarvan in haar eigen leven centraal staan.



Inmiddels heeft ze een tweede manuscript afgerond, een psychologische roman die zich afspeelt in het vooroorlogse Nederlands-Indië en een beeld schetst van die tijd.